Τι Εστί Ελληνική Θεολογία

«Η Θεολογία αποτελεί μία  έξις (πνευματικώς εδραιωμένη κατάστασις),  όπου, φανερώνει την ίδια την ύπαρξη των Θεών και διακρίνει το άγνωστο και ενιαίο Φως τους από την ιδιότητα όσων (δια της μεθέξεως)μετέχουν σε αυτούς, και παρατηρεί και αναγγέλλει, σε όσους αξίζουν αυτήν την μακαρία ενέργεια, η οποία και τους παρέχει όλα μαζί τα Αγαθά» Πρόκλος, Περί της κατά Πλάτωνα Θεολογίας Βιβλίον Ά 17,10-15. Εκδόσεις Κάκτος

ΠΡΟΤΕΙΝΌΜΕΝΗ ΣΕΙΡΆ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Πλάτων, Απολογία Σωκράτους (Η δίκη του Σωκράτη): Πολύ σημαντικό κείμενο για την κατανόηση της «βιωματικής» λειτουργίας θεμελιωδών φιλοσοφικών εννοιών, όπως αυτή του «Γνώθι Σαυτόν». Επίσης, ιδιαιτέρως σημαντικό έργο και για την κατανόηση της «Απορητικής Μεθόδου» του Σωκράτους. Πλάτων, Επιστολαί: Η αυτο-βιογραφία του Πλάτωνος. Πολύ σημαντικό έργο για την κατανόηση της συνολικής πορείας του Πλάτωνος, έτσι όπως ο ίδιος την αφηγείται μέσα από τις επιστολές του.…

Δίας – Νούς Τέλειος

 ΔΙΑΣ – ΖΕΥΣ Το όνομά του είναι διττό, όπου το Δίας δηλώνει την αιτίαν <<διά>> της οποίας έγιναν τα πάντα που είναι η πατρική του αγαθότητα, ενώ το Ζεύς την<< ζωογονία>> των πραγμάτων που τις πρώτες αιτίες τους μέσα στο σύμπαν ο δημιουργός συμπεριέλαβε εκ των προτέρων κατά τρόπο ενιαίο. (Πρόκλου Κρατύλος 101,20) Ο Δίας έλαβε την πιο υψηλή βαθμίδα της Δημιουργικής τριάδας, κατευθύνοντας από…

 Γενέθλια: Η  Αρχή του Άθλου

  Γενέθλια:  Η  Αρχή του Άθλου Η πανίερη ελληνική γλώσσα μας αποκαλύπτει με την υψίστης θεολογικής-εσωτερικής σημασίας λέξη Γενέθλια τα εξής: Γενέθλια : Γένεσις δηλαδή η  αρχή η εκκίνηση  το ξεκίνημα του Άθλου Και γι αυτό το λόγο γράφεται με ένα ν Δεν ετυμολογείται η λέξη Γενέθλια  από την λέξη Γέννηση που γράφεται με δύο ν που όπως γνωρίζουμε  νοηματοδοτεί την πράξη  της γεννήσεως Άρα…

Ο Άναξ της Δήλου

ΑΠΟΛΛΩΝ Ο Άναξ της Δήλου: <<Εδώ πρώτα να ιδρύσει ναόν περικαλλή νάναι χρηστήριο των ανθρώπων κι έπειτα όλης της ανθρωπότητας, γιατί στ’ αλήθεια θάναι πολυθρύλητος>> Κι η Λητώ τον μέγα όρκο των Θεών ορκίστηκε: <<Μάρτυρας τώρα η γής αυτή και πάνωθεν ο ουρανός ο ευρύς και το ΥΔΩΡ ΤΗΣ ΣΤΥΓΟΣ το αργοκύλιστο, που ο πιο μεγάλος και ο πιο φοβερός όρκος είναι στους μακάριους θεούς.…

Ορφικός Ύμνος Ηρακλέους

12. Ἡρακλέος ѳυμίαμα λίβανον Ἥρακλες ὀμβριμόѳυμε, μεγασѳενές, ἄλκιμε Τιτάν, καρτερόχειρ, ἀδάμαστε, βρύων ἄѳλοισι κραταιοῖς, αἰολόμορφε, χρόνου πάτερ, ἀίδιέ τε ἐύφρων, ἄρρητ’, ἀγριόѳυμε, πολύλλιτε, παντοδυνάστα, παγκρατὲς ἦτορ ἔχων, κάρτος μέγα, τοξότα, μάντι, παμφάγε, παγγενέτωρ, πανυπέρτατε, πᾶσιν ἀρωγέ, ὃς ѳνητοῖς κατέπαυσας ἀνήμερα φῦλα διώξας, εἰρήνην ποѳέων κουροτρόφον, ἀγλαότιμον, αὐτοφυής, ἀκάμας, γαίης βλάστημα φέριστον, πρωτογόνοις στράѱας βολίσιν, μεγαλώνυμε Παιών, ὃς περὶ κρατὶ φορεῖς ἠῶ καὶ νύκτα μέλαιναν, δώδεκ’…

Άρτεμις

ΑΡΤΕΜΙΣ Η Θεά είναι κόρη του Διός και της Λητούς. Δίδυμη αδελφή του θεού Απόλλωνος. Συνδέεται με το ουράνιο φώς όπως και ο αδελφός της.  Είναι: «χρυσηλάκατος»(χρυσός + ηλακάτη: η έχουσα χρυσό βέλος) «χρυσήνιος»(χρυσός + ηνία η έχουσα ηνία από χρυσό) «Χρυσόθρονος»(χρυσός + θρόνος η έχουσα χρυσόν θρόνο) Θεά του αιθερίου φωτός είναι η «Φοίβη»(λάμπουσα) όπως ο αδελφός της είναι ο «Φοίβος»(λάμπων). Και όπως ο…

Η Θεά Λητώ

ΛΗΤΩ Πλησιάζοντας την γέννησιν του Θεού Απόλλωνος θα κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα εις Αυτόν, την αδελφή του Αρτέμιδα, την μητέρα του Λητώ και στον πατέρα θεών και ανθρώπων Δία. Θα ξεκινήσουμε με την ανάλυση του ονόματος της Λητούς όπως μας την δίνει ο Πλάτων στον Κρατύλο. Λητώ-Ληθώ(από το λάω = θέλω κι απ’αυτό οι Δωριείς «Λατώ» την ονόμαζαν) ονομάστηκε έτσι από το πράον του χαρακτήρος…

Η Επίγεια Ζωή Κατά Την Βασιλεία Του Κρόνου

« Όταν κυβερνούσε ο Κρόνος δεν υπήρχαν πολιτικά συστήματα ούτε και ιδιοκτησία γυναικών και παιδιών, από την γη έβγαιναν όλοι στη ζωή χωρίς να θυμούνται τίποτα από τα προηγούμενα, όλα αυτά απουσίαζαν,  είχαν όμως άφθονους καρπούς από τα δέντρα και πολύ άλλη βλάστηση που δεν παράγονταν από την γεωργία αλλά τους έδινε η ίδια η γη από μόνη της. Ζούσαν συνήθως γυμνοί και χωρίς στρώμα…

Ο Από Μηχανής Θεός Νους

« Ο Αναξαγόρας για να ερμηνεύσει την δημιουργία του κόσμου, μεταχειρίζεται τον Νου σαν τον από μηχανής Θεό: κάθε φορά που θα δυσκολευτεί να περιγράψει ποια είναι η αιτία για την οποία ένα πράγμα υπάρχει αναγκαστικά, τότε τραβάει το μηχάνημα του θεάτρου προς την σκηνή  και εμφανίζει τον Νου » Αριστοτέλης Μετά τα φυσικά Α  4, 985