Κήποι Αδώνιδος

Ένα από τα σημαντικότερα  αντικείμενα του αδωνιακού τελετουργικού αποτελούν οι λεγόμενοι κήποι του αδώνιδος. Ήταν μάλιστα τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα τα αγγεία αυτά με την εν λόγω εορτή που σε πολλές κειμενικές αρχαίες πηγές η ίδια εορτή των Αδωνίων  λαμβάνει την ονομασία των αγγείων αυτών, δηλαδή “Κήποι Αδώνιδος.”Τα αγγεία αυτά ήταν κατασκευασμένα κυρίως από πηλό (όστρακα), αλλά και κάνιστρα και χύτρες ή ακόμη και οιασδήποτε μορφής…

Εγκώμια Πλάτωνος

Στην παρούσα δημοσίευση έχουμε την τιμή να γνωστοποιήσουμε μερικά μόνο από τα εγκώμια που ξένοι επιφανείς ακαδημαϊκοί συνέθεσαν για το ύψιστο αυτό ελληνικό πνεύμα τον Μέγιστο Πλάτωνα. Η συλλογή αυτή συγκροτήθηκε από τον εμβριθή μελετητή του Πλατωνισμού και Νεοπλατωνισμού Ηλία Σταματιάδη και τον ευχαριστούμε! Στον Πλάτωνα συναντιούνται και από αυτόν προέχονται όλα τα θέματα της φιλοσοφίας, φαινεται πως στον Πλάτωνα η φιλοσοφία βρίσκει το τελος…

Νύμφες- Θεολογική Ερμηνεία σε Επτά Αποσπάσματα

« Νύμφες, ονομάζουμε τις Ναϊάδες και τις δυνάμεις που προΐστανται των υδάτων, ενώ έτσι έλεγαν οι παλαιοί όλες αδιακρίτως τις ψυχές που κατεβαίνουν εν τη γενέσει. Και τούτο διότι οι παλαιοί πλησιάζουν προς το ύδωρ που έχει μέσα του θεία πνοή, όπως λέει ο Νουμήνιος, ο οποίος προσθέτει ότι για αυτό ένας προφήτης διακήρυσσε ότι πάνω στο ύδωρ κινείται θεού πνεύμα.» Πρόκλος «Εις τον Τίμαιον…

Ψυχοστασία

Με τον όρο Ψυχοστασία στην ελληνική θρησκευτική παράδοση καλείται   η διαδικασία της κρίσεως των ψυχών με μία πλάστιγγα με την οποία συμβολικά αναπαριστούσαν το ζύγισμα των πράξεων του βίου της εκάστοτε ψυχής με σκοπό την τελική της ανταμοιβή υπό την έννοια του αντιπεπονθότος. Το λήμμα Αντιπεπονθός αποτελεί στην ελληνική γλώσσα μετοχή ουδετέρου γένους Ενεργητικής Φωνής, παρακειμένου του ρήματος πάσχω και με την πρόθεση αντι-πάσχω, επισφραγίζει…

Ο Oδυσσέας ως Eικόνα Aποκατάστασης της Ψυχής.

Σε τούτο το σπήλαιο, λοιπόν, λέει ο Όμηρος, πρέπει να αποθέσει κανείς κάθε εξωτερικό απόκτημα. Γυμνός, περιβεβλημένος το σχήμα του ικέτη, βασανίζοντας το σώμα, αποβάλλοντας καθετί το περιττό και απομακρυνόμενος από τις αισθήσεις, πρέπει να σκεφτεί μαζί με την Αθηνά, καθισμένος πλάι της στη ρίζα της ελιάς, πώς θα αφανίσει όλα τα επικίνδυνα πάθη της ψυχής του. Διότι έχω τη γνώμη πως όχι τυχαία ο…

Οι Νεοπλατωνικές Σχολές

Καθένας από εμάς αισθάνεται ανυπέρβλητο δέος στο άκουσμα ενός Πλωτίνου, ενός Ιαμβλίχου ή  ενός Πρόκλου. Το μέγεθος της προσφοράς των στην φιλοσοφία, την θεολογία, τον μυστικισμό και την επιστήμη είναι τεραστία. Οι φυσιογνωμίες των Νεοπλατωνικών φιλοσόφων ανοίγουν τις πύλες του πνευματικού φωτισμού, καθιστώντας με τις διδασκαλίες των έτοιμες τις οδούς στους κοινωνούς της Σοφίας. Οι σχολές μετά των εκπροσώπων των ήσαν:  1) Η Νεοπλατωνική Σχολή…

Η Υπερβατική Μανία του Διονύσου

Η Θεία Υφή της Διονυσιακής Ουσίας, ο θεμελιώδης χαρακτήρας της φύσης του, έχει ήδη διατυπωθεί: πρόκειται για την Μανία. Αυτή όμως η λέξη σημαίνει απείρως περισσότερα από εκείνη την περιστασιακή διαταραχή που μπορεί να επέλθει σε έναν άνθρωπο και, κατά την Ελληνική αντίληψη, εμφανίζεται μυθολογικώς ως Λύσσα ή Ερινύα, μία Δαιμονική Δύναμη. Η Μανία που ονομάζεται  Διόνυσος δεν είναι ασθένεια, εξασθένιση της ζωής, αλλά, η…

Άγαλμα Ψυχής

Πώς όμως διακρίνεται η ωραιότητα μιας ευγενικής ψυχής; Επέστρεψε στον εαυτό σου και κοίτα: αν δεν τον δεις ωραίο, κάνε σαν τον αγαλματοποιό ενός ωραίου αγάλματος που κόβει λίγο εδώ, γυαλίζει λίγο εκεί, μαλακώνει εκείνο το χαρακτηριστικό, καθαρίζει το άλλο, μέχρι να δώσει ωραία μορφή στο άγαλμα, έτσι κάνε κι εσύ, αφαίρεσε τα περιττά, ίσιωσε τα στραβά, καθάρισε τα σκοτεινά και κάν΄ τα φωτεινά, χωρίς…

Ο Διαμελισμός του Ζαγρέα

Οι πιο σοφοί, όμως, θέλοντας να κρύψουν την αλήθεια απ΄ το πλήθος, ονομάζουν τη μεταβολή του Θεού σε πυρ Απόλλωνα εξαιτίας της μοναδικότητάς του, και Φοίβο εξαιτίας της καθαρότητας και της αγνότητάς του. Όσον αφορά την μετατροπή του Θεού σε ανέμους, νερό, γη, άστρα, γεννήσεις φυτών και ζώων, και την διαμόρφωση του κόσμου, οι σοφοί αποκαλούν αινιγματικά αυτές τις μεταμορφώσεις και τις μεταβολές «διασπαραγμό» και…

Ο Κύκλος του Νοός

Σίγουρα ο κύκλος είναι ομοίωμα του νού. Διότι παραμένει κάτω από τήν (επιρροή) τής εσωτερικής του υφής και προχωρεί (ωθούμενος) κάτω από τίς παραγωγικές του δυνάμεις καί (πάλιν) επιστρέφει στόν εαυτού χώρον (στήν κατοικία του) κάτω από τήν επιρροή παρομοίας γνώσεως η οποία τόν καταλαμβάνει με κάθε τρόπο. Οι δέ (εκπορευόμενες) γραμμές από τό κέντρο του, μοιάζουν με τίς άπειρες δυνάμεις του, μέσω τών οποίων…