Ορφισμός και Διαλλεκτική

  Ο Ορφισμός είναι το θεμελιώδες άρτια και κατά μέθοδον δομημένο φιλοσοφικό-θρησκευτικό σύστημα, το οποίον εξετέθη εκτός των ορίων των βασιλικών –ιερατικών γενών στον ελλαδικό χώρο αλλά και πέραν αυτού.   Ανασυγκρότησε σε εννοιολογική σύνθεση τους διάσπαρτους συντελεστές της δημώδους λατρείας,όπως απεδείχθη ότι μπορούσε και έπρεπε να γίνει, και τους ενέταξε στην μεθοδικώς συντεταγμένη, και κατά το περιεχόμενον, άρτια θεολογία και φιλοσοφία, που, έως την…

Ο Οίνος ως Μυστηριακό Σύμβολο.

    Ένα από τα θεονύμια Του Διονύσου είναι Ληναίος. Δηλαδή σε κυριολεκτική απόδοση : Πατητηρικός. Λήνος ονομάζεται το πατητήρι των σταφυλιών και τώρα είναι η εποχή του. Αν έχετε παρατηρήσει ίσως, το κάρυο (δηλαδή το κουκούτσι) του σταφυλιού, ομοιάζει καταπληκτικά με την βάλανο του πέους! Ενώ, το γύρω σώμα του σταφυλιού που το περικλείει θυμίζει κατά πολύ την κοιλότητα του αιδοίου ή της μήτρας.…

Η λατρεία της Ωραίας Ελένης

  Όταν πρωτομελετήσει κάποιος την Ιλιάδα του Ομήρου εντυπωσιάζεται τόσο  από τον ανυπέρβλητο σχεδόν τρόπο γραφής του ποιητού αλλά και από την συγκροτημένη δομή του όλου έργου, ειδικά εκστασιάζεται με τις εξαιρετικές περιγραφές των επίμαχων σκηνών. Υπήρξε όμως και κάτι που δεν κατανοήθηκε  επαρκώς:Για ποιο λόγο έγινε αυτός ο πόλεμος; Αν και ο εξωτερικός λόγος είναι γνωστός,πως δηλαδή όλα ξεκίνησαν με την αρπαγή της Ωραίας…

Τα Στάδια Της Προσευχής

  Πέντε είναι τα στάδια τής προσευχής κατά τόν Πρόκλο Τον πρώτο λόγο έχει η ΓΝΩΣΙΣ (Γνώσις = το γνωρίζειν, το αναγνωρίζειν – η σύνεσις, η είδησις, η νόησις Ησυχ) όλων των τάξεων των θεών προς τους οποίους θέλει να πλησιάσει ο προσευχόμενος γι΄αυτό και απαραίτητη η πυριθαλπής έννοια των. Τον δεύτερο λόγο έχει η προς τους θεούς ΟΙΚΕΙΩΣΙΣ (Οικείωσις = εξοικείωσις, προσαρμογή, ιδιοποίησις) η…

Αρχές Ελληνικής Θρησκείας

 Δεν υπάρχουν χάσματα ή κενά στο σύμπαν, αφού κάθε οντότητα δεν επιτελεί μόνο το δικό της έργο, αλλά λειτουργεί και ως συνδετικός κρίκος μεταξύ της προηγούμενης και της επόμενης. Ο Έλλην θρησκευτής θεωρεί το σύμπαν ως ολότητα που χαρακτηρίζεται από απεραντοσύνη καθόσον περιλαμβάνει όλα τα όντα που υπάρχουν, αλλά και όσα ενδέχεται να υπάρξουν και συνοχή, μιας και βασική αρχή της Ελληνικής θρησκείας είναι η…

Οι Διονυσιακοί Μύστες Στον Κάτω Κόσμο

Ο Διόνυσος λυτρώνει τον μύστη του ενόψει του Θανάτου. \ Υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι που ο Θεός Διόνυσος λυτρώνει. Στο Ορφικό έλασμα της Πελλάνας λέγεται στον μύστη που κατευθύνεται προς τον Κάτω Κόσμο πως έχει τον διονυσιακό οίνο για ευλογημένη ευδαίμων τιμή, η λέξη ευδαίμων εκφράζει την επερχερχόμενη δια της μυήσεως αιώνια ευτυχία του ίδιου του μύστη. Ο οίνος καταναλώνεται κατά τη μυστηριακή λατρεία και…

Ο Μέγιστος Καρπός Ευσεβείας

οὗτος γὰρ μέγιστος καρπὸς εὐσεβείας τιμᾶν τὸ θεῖον κατὰ τὰ πάτρια, οὐχ ὡς ἐκείνου προσδεομένου, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ἐκείνου εὐλαβεστάτης καὶ μακαρίας σεμνότητος εἰς τὸ σέβας αὐτοῦ ἐκκαλούμενον. βωμοὶ δὲ θεοῦ ἱερουργούμενοι μὲν οὐδὲν βλάπτουσιν, ἀμελούμενοι δὲ οὐδὲν ὠφελοῦσιν. (Πορφύριος, Προς Μαρκέλλαν) Αυτός είναι ο μεγαλύτερος καρπός της ευσέβειας, να τιμάς το θείο κατά τα πάτρια, όχι με την σκέψη ότι εκείνο έχει κάτι ανάγκη,…

Ο Ζύθος Διόνυσος !

  Το παρόν άρθρο μπορεί ήδη εκ του τίτλου να φανεί σε πολλούς παράδοξο πριν όμως βγάλετε γρήγορα συμπεράσματα καλό θα ήταν να ακολουθήσετε την συλλογιστική των γεγραμμένων μας και θα δείτε ότι δεν είναι ακριβώς παράδοξο. Πολλοί μελετητές έγκριτοι του Διονύσου ειδικά στις πρώιμες μορφές του το αναφέρουν, αλώστε, και σε εμάς κατά τις πρώτες αναγνώσεις των ακαδημαικών κειμένων για την αρχέγονη λατρεία του…

Αριάδνη και Διόνυσος.

Με την Αριάδνη η ουσία της διονυσιακής γυναίκας αίρεται σε θαυμαστό μέγεθος. Είναι η ολοκληρωμένη εικόνα της ομορφιάς που έχοντας το άγγιγμα του αγαπημένου της χορηγεί στην ζωή την αθανασία είναι όμως αναγκασμένη να πορευθεί έναν δρόμο στον οποίο αναπόφευκτος σταθμός  είναι η θλίψη και ο θάνατος. Ονομάζεται ρητώς σύζυγος του Διονύσου (Ησίοδ.Θεογ.948. Ευριπ.Ιππολ.339), και όπως η Σεμέλη ως μητέρα, έτσι κι εκείνη ως αγαπημένη,…

Τον Είδα, τον Άκουσα, Ήρθε ο Θεός Ασκληπιός

Είναι πολύ γνωστό ότι στα αρχαία Ασκληπιεία οι θεραπευόμενοι άφηναν αναθηματικά προς ανταπόδοση της εκάστοτε θεραπείας που ελάμβαναν στα Ιδρύματα του Θεού, τα γνωστά Αναθήματα (Ανάθεμα και το ανατιθέμενον τω θεώ Σουίδα Λεξικό) Μια πρακτική βέβαια που πέρασε σχεδόν αυτούσια και στον χριστιανικό κόσμο με τον όρο Τάμα (τάμα < μεσαιωνική ελληνική τάμα < αρχαία ελληνική τάγμα < τάττω/τάσσω) Ας ξεκαθαρίσουμε όμως ευθύς εξ αρχής…