Άδωνις, Ο Αρχηγέτης της Τρίτης Δημιουργίας

ΑΔΩΝΗ ΠΑΝΙΣΧΥΡΕ ΕΓΚΌΣΜΙΕ ΔΙΟΝΥΣΕ ΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΤΙΟΥΜΕΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΊΑΣ ΤΑΥΤΗΣ ΑΡΧΗΓΕΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ ΕΝΩ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ,   ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΟΛΩΝ,  ΑΠΟΤΕΛΕΙ  Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΖΕΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ, Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ, Ο ΕΠΟΠΤΕΥΩΝ ΤΗΝ ΥΓΡΉ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΡΜΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΜΕΓΙΣΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Ο ΟΙΝΟΣ ΑΔΩΝΗ !    ΔΗΜΙΟΥΡΓΕ ΤΗΣ ΥΠΟΣΕΛΗΝΙΟΥ ΠΕΡΙΟΧΗΣ  ΕΣΕΝΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΘΑ ΝΑ ΔΙΑΠΝΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ  ΣΕΠΤΗΣ ΤΑΥΤΗΣ ΟΜΟΝΟΗΤΙΚΗΣ ΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ  ΕΞΑΡΣΕΩΣ ΚΑΤΑ…

Ύμνος Εγκοσμίου Διονύσου-Αδώνιδος

 Ἀδώνιδος ѳυμίαμα ἀρώματα   Κλῦѳί μου εὐχομένου, πολυώνυμε, δαῖμον ἄριστε, ἁβροκόμη, φιλέρημε, βρύων ὠιδαῖσι ποѳειναῖς, Εὐβουλεῦ, πολύμορφε, τροφεῦ πάντων ἀρίδηλε, κούρη καὶ κόρε, σὺ πᾶσιν ѳάλος αἰέν, Ἄδωνι, σβεννύμενε λάμπων τε καλαῖς ἐν κυκλάσιν ὥραις, αὐξιѳαλής, δίκερως, πολυήρατε, δακρυότιμε, ἀγλαόμορφε, κυναγεσίοις χαίρων, βαѳυχαῖτα, ἱμερόνους, Κύπριδος γλυκερὸν ѳάλος, ἔρνος Ἔρωτος, Φερσεφόνης ἐρασιπλοκάμου λέκτροισι λοχευѳείς, ὃς ποτὲ μὲν ναίεις ὑπὸ Τάρταρον ἠερόεντα, ἠδὲ πάλιν πρὸς Ὄλυμπον ἄγεις…

Ἐκ Διός ἀρχόμεθα

Ἐκ ΔΙΟΣ ἀρχόμεθα καί πάντοτε αὐτόν ὑμνοῦμεν ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι. Μεσταί ἐκ τοῦ ΔΙΟΣ δέ ὅλαι αἱ ὁδοί καί μεσταί ὅλαι αἱ ἀγοραί. τῶν ἀνθρώπων Μεστή δέ ἡ θάλασσα καί οἱ λιμένες …!!! Διά παντός ἔχομεν τήν ἀνάγκην τοῦ ΔΙΟΣ ὅλοι ἐμεῖς διότι ἐκ τοῦ γένους αὐτοῦ προερχόμεθα….!!! Ὁ δέ (Ζεύς) ἐπιεικής (ἤπιος …πρᾶος) εἰς τούς ἀνθρώπους καλήν ὑπόσχεσιν ἀναγγέλει Τούς λαούς δέ εἰς τό…

Η Τρισυπόστατη Έννοια του Ιερού

Ας εξετάσουμε λοιπόν εν συντομία στον παρόν αυτό άρθρο μας την τρισυπόστατη έννοια του λήμματος Ίερός  και θα κατανοήσουμε  πλείστα σημαινόμενα της Ελληνικής Ιεράς μας  Θεολογίας < Ιερός > Με το  επίθετο αυτό  της Ελληνικής γλώσσης  ἱερός -ά, -όν   επισημαίνεται σημαντικά: Α. Ο θεϊκός, αυτός που βρίσκεται εντός της θεϊκής προστασίας, που εμπνέεται από τον Θεό, o αφιερωμένος στον Θεό, o άγιος, o ιερός, σεπτός, αμόλυντος.…

Ύμνος Διός Άστραπαίου

Διὸς Ἀστραπαίου, θυμίαμα λιβανομάνναν Κικλῄσκω μέγαν, ἁγνόν, ἐρισμάραγον, περίφαντον, ἠέριον, φλογόεντα, πυρίδρομον, ἠεροφεγγῆ, ἀστράπτοντα σέλας νεφέων παταγοδρόμῳ αὐδῇ, φρικώδη, βαρύμηνιν, ἀνίκητον θεὸν ἁγνόν, ἀστραπέα Δία, παγγενέτην, βασιλῆα μέγιστον, εὐμενέοντα φέρειν γλυκερὴν βιότοιο τελευτήν.

Ο Χορός Στον Αρχαίο Κόσμο-Εισαγωγή

  Οι αρχαίοι Έλληνες από τα πρωταρχικά στάδια εμφάνισης του πολιτισμού τους έδωσαν τεράστια σημασία στην χορευτική πράξη[1]. Υπάρχουν άλλωστε μέσα στους ελληνικούς μύθους, και γενικότερα στην λογοτεχνική παράδοση, πλήθος αναφορών για τον χορό και τους χορευτές. Ενδεικτικά επισημαίνουμε ότι ο χορός αναφέρεται στον μυθολογικό ορίζοντα των Ελλήνων, καθώς περιγράφεται, ήδη από τις αρχές της κοσμογονίας τους. Πριν ακόμη δηλαδή εμφανιστεί το ανθρώπινο γένος, όταν…