Θεοί και Δαίμονες

                                       ΘΕΟΙ – ΔΑΙΜΟΝΕΣ Η φύση των θεών είναι “ασχημάτιστη, αχρωμάτιστη και ανέπαφη” (ΠΛ.ΦΑΙΔΡΟΣ 247c)  δεν εκδηλώνεται σε αυτούς το διαλεκτικό έργο, αλλά στρέφεται προς την κάτω περιοχή, στον κόσμο της γένεσης. Από τους Θεούς άλλοι είναι ασώματοι και άλλοι έχουν σώματα και μάλιστα σφαιρικά. Το σφαιρικό σχήμα προσιδιάζει σ’ αυτούς που είναι στραμμένοι προς τον εαυτόν τους. Από τους δαίμονες οι αγαθοί και θεϊκοί…

Φίληβος ή Περί Ηδονής

Φ Ι Λ Η Β Ο Σ  Ή  Π Ε Ρ Ι  Η Δ Ο Ν Η Σ Στον διάλογο αυτό ο Πλάτων πραγματεύεται το θέμα αν το απόλυτο Αγαθό για τον άνθρωπο ταυτίζεται με την ηδονή ,την απόλαυση ή με τον Νου. Τα πρόσωπα του διαλόγου είναι: α) Ο Σωκράτης β) Ο ΦΙΛΗΒΟΣ ο οποίος υποστηρίζει την άποψη ότι η ηδονή είναι το υπέρτατο…

Η Σημασία Του Θεάτρου Στην Ελληνική Θεολογία.

Παράθεση και ανάλυση αποσπάσματος : Μελιρρύτη Σεμέλη Ντίμου Οι δύο κυρίαρχοι λόγοι που παραθέτουμε το πολύ σημαντικό απόσπασμα  60  από το βιβλίο του Πρόκλου Περί των δέκα  προς την Πρόνοια Απορημάτων είναι: A) Αφενός, για να αντιληφθούμε ότι είμαστε όλοι μας απόλυτα υπεύθυνοι για τις επιλογές των βίων μας. ΑΙΤΙΑ ΕΛΟΜΕΝΟΥ ΘΕΟΣ ΑΝΑΙΤΙΟΣ (Η ευθύνη ανήκει σε εκείνον που εκλέγει ,ο Θεός είναι ανεύθυνος) μας…

Απόλλωνος Αποσυμβολιστική-Θεολογική Επίκλησις

  Κλύθι, Απόλλων, χορηγέ Νοερής Αληθείας, Γεννημένος από την Λητώ την πηγή κάθε Ζωογονικού φωτός Συ ανυψωτικέ Θεέ που με τις 9 αγλαόφωνες θυγατέρες του Διός, δωρίζεις στις ψυχές το αναγωγικό φως και καθαίρεις πάσα λυγρή κηλίδα που μας καθηλώνει στον πολύμοχθο γενεσιουργό κύκλο. Απόλλωνα, Συ, ο Υψιφαής χορηγός της εναρμόνιας ζωής εν τω συνόλω της, αλλά, και ο πάροχος όλων των εγκοσμίων Λόγων, με…

Περί Προνοίας Και Ειμαρμένης (Α Μέρος)

Ο πολύ καλός φίλος του Πρόκλου ο Θεόδωρος εκθέτει τις απόψεις του στον Πρόκλο σχετικά με την πρόνοια και την ειμαρμένη παρομοιάζοντας το σύμπαν με ένα μηχανικό σύστημα και την ειμαρμένη ως σύνδεση (ειρμό) μεταξύ των μερών του σύμπαντος όπως η σύνδεση μεταξύ των εξαρτημάτων ενός μηχανισμού ενώ η Πρόνοια είναι εκείνη που κινεί όλο τον μηχανισμό ως εκ τούτου ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει αυτεξουσιότητα…

Ο Άνθρωπος Ένα Ουράνιον Νοητικόν Φυτόν.

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΊΑΣ Ο Άνθρωπος Ένα Ουράνιον Νοητικόν Φυτόν. Κατά την μελέτη του σπουδαίου Θεολογικού έργου του Πλουτάρχου και πιο συγκεκριμένα στο Περί του μη  χραν έμμετρα την Πυθίαν στο 400b εδάφιο διαβάσαμε να ισχυρίζεται ο Ιερέας των Δελφών ότι «Ο Πλάτων, βέβαια, ονόμασε και τον άνθρωπο ακόμα ουράνιο φυτό που σαν από ρίζα ορθώνει προς τα πάνω την κεφαλήν του». Εύλογα, βεβαίως, μας δημιουργήθηκε…

Περί Κατανοήσεως Του Λόγου

                                                   ΛΟΓΟΣ Ο Λόγος σύμφωνα με το απλό σχετικά σύστημα του στωϊκισμού ταυτίζεται ως ένα βαθμό με την Φύση δηλώνοντας την δύναμη που δίνει μορφή στην Ύλη και στα κατώτερα όντα ως λογική. Η Ύλη είναι το υποκείμενο του λόγου καθώς διαμορφώνεται και λαμβάνει προσδιορισμό από αυτόν. Ο Λόγος ως λογική ενυπάρχει στον άνθρωπο, δίνοντας του την ικανότητα να γνωρίζει τον κόσμο που διέπεται από…

«ΑΦ’ ΕΣΤΙΑΣ ΑΡΧΕΣΘΑΙ»

«Αλλο τι οὖν ἀφ᾽ Ἑστίας ἀρχώμεθα κατὰ τὸν νόμον;» Πλάτων Κρατύλος,  401.b.1 Απόδοσις: «Ας αρχίσουμε λοιπόν από την Εστία όπως το ορίζει  ο (τελετουργικός) νόμος»    «τὸ γὰρ πρὸ πάντων θεῶν τῇ Ἑστίᾳ πρώτῃ προθύειν …»   Πλάτων Κρατύλος 401.d.1 Απόδοσις: «Διότι από όλους τους Θεούς στην Εστία πρώτη οφείλουν να θυσιάζουν»  ἀφ᾽ ἑστίας ἄρχεσθαι : ἐπεὶ ἔθος ἦν τῇ Ἑστίᾳ πρώτῃ τῶν ἄλλων θεῶν θύειν. φέρεται…

Μία Συνέντευξη Με Έντεκα Απαντήσεις Ελληνικής Θεολογίας

Πριν από μερικά χρόνια οι δημιουργοί της παρούσας σελίδας κληθήκαμε να απαντήσουμε σε ένα περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας σχετικά με την φύση και την λειτουργιά των Ελλήνων Θεών. Νομίζουμε ότι οι απαντήσεις που δόθηκαν, στο εύρος βεβαίως καθορισμένων από το ίδιο το περιοδικό λέξεων, θα διαφωτίσουν σε σημαντικό βαθμό τους αναγνώστες της σελίδας μας. 1) Τι πιστεύετε πως ήταν οι θεοί για τους Αρχαίους Έλληνες;Δυνάμεις της…

Η Λειτουργία Της Πομπής Στην Ελληνική Θρησκεία.

      Η εν πομπή τελετουργική είσοδος των θρησκευτών στον ιερό  χώρο τελέσεως αποτελεί το εναρκτήριο αλλά και κυρίαρχο δομικό συστατικό των θρησκευτικών δρωμένων της ελληνικής θρησκευτικής παραδόσεως. Η πομπή, κατ΄ ουσίαν, διαμορφώνει και εδραιώνει,  ως ισχυρό μέσον σχηματισμού τελεστικής ομάδος, την ψυχική εκείνη και άκρως απαραίτητη τελετουργική κατάσταση κατά την οποία  η όλη  συνείδηση του τελεστή επικεντρώνεται σε απόλυτο βαθμό στην επικείμενη απόδοση…